viernes, 16 de mayo de 2008

Carta a un poeta "antiecologista" y a sus secuaces

Encoro de Frieira no Miño
Estando nun foro de pescadores veu un "poeta" dicindo frases coma "que desaparezcan los ecologistas y que dejen en paz al mundo" ou "ríos sí, hormigón también"... e outra xoia:
"energías eólicas y/o solares. Ambas energías no son eficientes y, además, no son económicas" defendendo como é obvio a construcción continuada en Galiza de encoros, minicentrais, etc. Pois ante esta morea de barbaridades, hai que escribirlle unha pequena carta a este gran "poeta" gallego, e a ver se a sabe ler, cousa que dubido...

"energías eólicas y/o solares. Ambas energías no son eficientes y, además, no son económicas"; ó fin e ó cabo, o que vos importa a tipiños coma ti, é iso ¿non? O DIÑEIRO. ¿Que é o que pretendes? ¿Que se constrúan máis encoros no Miño? por exemplo; como ten poucos... E apoiarás a Villar Mir, que non lle chega con ter catro encoros nun Río como é o Xallas, que nin á súa desembocadura (unha das máis fermosas e singulares do mundo) lle deixan unha mexada de auga; e non estando contentos con isto, agora queren facer unha presa máis grande (Novo Castrelo) que acabaría por anegar a última Fraga máis occidental de Europa, a Carballeira de Anllares. ¿Queres que siga? As presas que ti tanto defendes e ós seus donos, impórtalles un carallo (con perdón) os ríos e a natureza (Fenosa, Iberdrola, etc.) É outra maldita herdanza dos 40 anos de Francisco (comparable con Fernando VII; os dous son a vergoña dos galegos e dos españois). Por culpa dos encoros, desapereceu o Salmón do Miño, do Tambre; o Umia está defenestrado, o Eume igualmente, e podería seguir dicíndoche a cantidade de Ríos e Regatos finados en km. por culpa desas minicentrais de cemento que tanto che gustan. Estes son argumentos con pé de HORMIGÓN, dun ecoloxista que o é dende pequeno; os teus caen pola forza da AUGA e dos RÍOS. A algúns déronnos unha educación acorde, ou polo menos próxima ós tempos que corren. Homiño de Deus... a ti educáronte con ideas reccionarias, propias da forma de pensar de "Paquito el chocolatero del Ferrol". Penita, pena... ¡Qué Dios guarde de ti!

martes, 13 de mayo de 2008

A troita que me alegrou a alma


O Sábado á tarde baixei pescar, a eso das 18:30, ao meu querido Río Pingüela (ou do Val de Veiga), chovía e parecía que podía conseguir algunha captura a pesar do vento. Fun probando nas correntes e nos pozos pescando á miñoca e conseguín ter unha cantas picadas en case tódalas varadas. Ata que cheguei a unha pequena corrente na que non pescaba dende o 18 de Marzo (onde conseguira unha captura duns 25 cm. que devolvín á auga)coa esperanza de que alí podía haber algunha pintona. Lancei o engado, e ao intentar mover a cana noto que está clavada como se fose nunha herba ou brizo; tiro con forza para desenganchar, cando vexo que o sedal comeza a moverse dun lado para outro, pego un tirón... e aí estaba outra vez a mesma troita daquel 18 de Marzo, máis gorda, pero a mesma, chapoteaba na superficie da auga e a punta da cana doblábase todo o que podía ante a loita da pintona. Foi un momento incríble. O malo é que vin enseguida que sangraba moito polas agallas, e comprobei que tragara moito o anzol: inmediatamente cortei o sedal cos dentes, porque sacarlle o anzol sería mortífero. Observei a troita dúas ou tres veces antes de meterme no Río para ceibala de novo, ¡preciosa!, reanimeina durante uns minutos e parou de sangrar. Ó pouco, foi coleando cara á corrente ata refuxiarse na cepa dun abeneiro... Elegroume a tarde, nunca me pasara isto, e podo dicirvos que é escepcional; e mostra o grande que é a pesca. Alegroume a alma e sentinme coma nunha nube. Un saúdo a todos.

lunes, 7 de abril de 2008

Las aficiones: unas cuantas

Bueno gente! Un saludo antes de nada. Soy Álvaro, un joven de 24 años que desea compartir con los internautas información, anécdotas, etc. o lo que sea sobre mis aficiones; que son unas cuantas :)
Me encanta desde muy pequeño el deporte, sobretodo el fútbol. Mi equipo de siempre, en las duras y las maduras, es el Depor, y parece que esta temporada está saliendo mejor de lo que nos pensábamos hace tan solo unos pocos meses. Mis jugadores favoritos son dos zurdos y ya están retirados: Fran y el gran Maradona (para mí el jugador más determinante y brillante de la historia). He tenido el privilegio (si se me permite la palabra) de verlos en directo a los dos en el mismo partido; fue en Riazor, en un Deportivo-Sevilla de la temporada 92/93 con resultado de 2-0. Como sabéis era el comienzo de la época dorada del Deportivo y Fran era un valor en alza, sin embargo, Maradona estaba en horas bajas, pero intentando "salir a flote". Una pena lo que le ocurrió en el 94.De estos dos cracks se puede hablar largo y tendido, y lo haré en breve.
El deporte es algo fundamental para llevar una vida sana y para sentirse bien uno mismo. Juego en un equipo de fútbol de Tercera Regional (soy bastante paquete xD): juego casi siempre en la defensa de lateral, pero también en medio campo e incluso de delantero. De hecho he juagdo en todas las posiciones menos la de portero xD Cuando puedo salgo a hacerme unos km. de carrera continua y sientan de maravilla.
Otra de mis pasiones es la Fórmula 1. Aunque aquí la afición es pasiva xD: lo veo por la tele y me informo en las revistas especializadas, compro libros o DVD's. Mi interés por la Fórmula 1 ha ido creciendo a lo largo de estos años y la culpa de ello la tiene Fernando Alonso. Para mí es uno de los mejores pilotos de la historia de este deporte, y lo demuestra temporada a temporada; y estoy seguro de que en el futuro conseguirá más campeonatos del mundo. La irregularidad es algo que no existe en su forma de pilotar. Tanto en seco como en mojado, no comete fallos. La presión no hace temblar ni la cabeza, ni las manos, ni los pies de Fernando. En 2005 y 2006 ganó los campeonatos del mundo con un monoplaza menos veloz pero más fiable que sus principales rivales, McLaren y Ferrari, dando cuenta de su gran habilidad al volante. El año pasado McLaren (todo el mundo lo ha visto) le dio al asturiano un trato poco ético y poco acorde con su categoría, nivel profesional y logros conseguidos en anteriores temporadas. Fernando ante esta situación, se comportó como buen profesional, teniendo que aguantar las jugarretas de su compañero de equipo L. Hamilton y el trato preferente a éste por parte de Dennis, y de los comisarios de la FIA (como en Hungaroring). Al final el gran perjudicado fue Fernando y el que aprovechó la pésima gestión de Dennis (espionaje incluido), y los fallos garrafales de Lewis en China y Brasil fue Ferrari ganando el mundial de pilotos y de constructores. Esta presente temporada se presenta como una incógnita para el español: el R28 no está a la altura de los grandes y Fernando hace lo que puede en cada carrera para poder arañar puntos. Esperemos que los resultados vayan mejorando.
La música: mi estilo preferido es el hip-hop, aunque escucho muchos otros estilos. El funky de los 70, el soul, el rock de los 60-70, el house, el reagge, etc. Soy discjockey; colecciono vinilos desde hace 7 años, cuando empecé a hacer mis primeras sesiones con dos giradiscos y una mezcladora. En la actualidad soy el dj de El Pablo y de Ales&Skep, mc's de Coruña. Además he formado parte del grupo La Galerna (junto con Ales y Element) y sacamos una maketa llamada "Cuando La Galerna suena" en el año 2005. He colaborado en la maketa de Element "Nébula" (2006). Mis influencias y artistas favoritos son Common, Pete Rock & CL Smooth, Jay Dee (D.E.P.), 9th wonder, Nas, EPMD, Masta Ace, DJ Premier, DJ Q-bert, DJ Babu, DJ Tedu, Acción Sánchez, Jotamayúscula, Geronación, Ari, Violadores del Verso, 7Notas7Colores, Payo Malo, Aretha Franklin, James Brown, Bob Dylan, The Doors, Bob Marley, Blur, Oasis, Cold Play, etc, etc.
Continuará....